Adolf Loos
Oostenrijks architect (1870-1933)
Waarom dit trending is
Interest in “Adolf Loos” spiked on Wikipedia on 2026-02-26.
Categorised under Kunst & cultuur, this article fits a familiar pattern. wt.cat.arts.2
By monitoring millions of daily Wikipedia page views, GlyphSignal helps you spot cultural moments as they happen and understand the stories behind the numbers.
Belangrijkste punten
- Adolf Loos (Brünn, 10 december 1870 - Kalksburg, 23 augustus 1933) was een Oostenrijks architect uit het begin van de 20e eeuw.
- Hij was de zoon van een steenhouwer.
- In plaats daarvan studeerde hij aan de Technische Hogeschool te Reichenberg en architectuur te Dresden.
- Loos was onder de indruk van de Amerikaanse architectuur en bewonderde de Amerikaanse architect Louis Sullivan.
- Loos begon ook zijn eigen architectenopleiding.
Adolf Loos (Brünn, 10 december 1870 - Kalksburg, 23 augustus 1933) was een Oostenrijks architect uit het begin van de 20e eeuw.
Levensloop
Loos werd geboren te Brünn in Moravië, thans als Brno gelegen in Tsjechië, maar destijds onderdeel van de dubbelmonarchie Oostenrijk-Hongarije). Hij was de zoon van een steenhouwer. Tot verdriet van zijn moeder wilde hij het familiebedrijf niet overnemen. In plaats daarvan studeerde hij aan de Technische Hogeschool te Reichenberg en architectuur te Dresden.
Na zijn studie vertrok Loos naar de Verenigde Staten, waar hij werkte als metselaar, vloerenlegger en bordenwasser. Loos was onder de indruk van de Amerikaanse architectuur en bewonderde de Amerikaanse architect Louis Sullivan.
Hij keerde terug naar Europa en begon in 1898 een architectenbureau te Wenen. Loos begon ook zijn eigen architectenopleiding. In 1928 besloot hij zich weer geheel aan zijn architectenbureau te wijden.
Loos overleed op 62-jarige leeftijd te Kalksburg, dat tegenwoordig een stadsdeel van Wenen is.
Tegenstand van de art-nouveau-beweging
Behalve door zijn ontwerpen is Loos vooral bekend geworden als tegenstander van de art-nouveau-beweging. Hij vond dat architectuur bepaald diende te worden door de rede. Overbodige ornamenten moesten worden geschrapt. In zijn lezing "Ornament en misdaad" uit 1908 (Ornament und Verbrechen) werkte hij de gedachte uit dat vooruitgang van een cultuur verbonden is met het terugdringen van ornamentiek, en dat het een misdaad was om ambachtslieden hun tijd te laten verspillen aan ornamenten die alleen maar het moment dichterbij brachten waarop een voorwerp ouderwets was geworden.
Content sourced from Wikipedia under CC BY-SA 4.0