Adelaide Hall

Adelaide Hall (Brooklyn, 20 oktober 1901 - Londen, 7 november 1993) was een Amerikaanse jazzzangeres en Broadway-ster en een van de belangrijkste figuren van de Harlem Renaissance. Ze zong onder meer in het orkest van Duke Ellington. Hier maakte ze haar beroemdste plaat: haar woordloze vertolking van Creole Love Call. Een ander succes was I Can't Give You Anything but Love. Hall trad op in verschillende musicals, waarmee ze ook in Europa populair werd. Ze ­was de eerste internationale Afro-Amerikaanse superster.

Het begin

Hall begon haar muzikale carrière in 1921 op Broadway, in de 'zwarte' musical Shuffle Along van Eubie Blake. De show werd 504 keer opgevoerd en ging daarna op tournee. Er volgden nog meer musicals, zoals Runnin' Wild. In 1925 toerde ze door Europa met The Chocolate Kiddies Revue. In Europa introduceerde ze de charleston. In 1927 zong ze in een serie theatershows, waarin ook het orkest van Duke Ellington optrad. In oktober dat jaar nam het orkest met Hall Creole Love Call op voor Victor. Hall scat­ het nummer, dat geen tekst heeft. Het nummer had een seksuele lading, maar werd de eerste grote hit voor Ellington en een standard in zijn repertoire. In 1928 verving Hall Florence Mills in de musical Blackbirds, waarin ze naast Bill "Bojangles" Robinson zong. Het werd een groot succes: Blackbirds werd de langstlopende zwarte musical op Broadway ooit. Door deze musical vestigde ze definitief haar naam, in Amerika maar ook in Europa, waar de show werd opgevoerd in de Moulin Rouge in Parijs. Hall werd de eerste internationale Afro-Amerikaanse superster. Het in de show gezongen I Can't Give You Anything but Love werd een succes en zou in haar loopbaan een publieksfavoriet worden. In 1931 stond ze opnieuw met Bojangles op Broadway, nu in Brown Buddies.