AIM-54 Phoenix

AIM-54 Phoenix – (od ang. feniks), amerykański kierowany pocisk rakietowy klasy powietrze-powietrze dalekiego zasięgu, zaprojektowany jako podstawowe uzbrojenie rakietowe samolotu F-14 Tomcat. Naprowadzanie pocisku na cel odbywa się poprzez półaktywny i aktywny radiolokacyjny układ naprowadzania. 30 września 2004 roku pocisk został wycofany z użycia.

Historia

Prace rozwojowe nad pociskiem Phoenix rozpoczęto na początku lat 60. po zamknięciu projektu samolotu obrony powietrznej floty F6D Missileer i mających stanowić jego podstawowe uzbrojenie pocisków rakietowych AAM-N-10 Eagle. Firma Hughes rozpoczęła projektowanie nowego pocisku dalekiego zasięgu oznaczonego przez US Navy AAM-N-11 oraz przeznaczonego do jego obsługi systemu kierowania ogniem AN/AWG-9 FCS. Zarówno system kierowania ogniem, jak i nowy pocisk oparto na technologii opracowanej dla pocisku AIM-47 Falcon, przeznaczonego dla eksperymentalnego myśliwca Lockheed YF-12 będącego odmianą rozpoznawczego SR-71 Blackbird. Pocisk Phoenix wraz z systemem kierowania ogniem miał być użyty jako główne uzbrojenie maszyny General Dynamics F-111, planowanej jako nowy samolot przewagi powietrznej i myśliwiec przechwytujący dalekiego zasięgu. W czerwcu 1963 pocisk AAM-N-11 został przemianowany na AIM-54A. Pierwsze testy prototypowych egzemplarzy XAIM-54A rozpoczęto w 1965 roku, a pierwsze skuteczne naprowadzenie i trafienie w cel zanotowano we wrześniu 1966. W czasie, gdy testowano pocisk, program myśliwca F-111B został anulowany, a w zamian wprowadzono nową, mającą pełnić służbę jako samolot przewagi powietrznej i ochrony floty, maszynę F-14 Tomcat. Naturalną koleją rzeczy zarówno pocisk, jak i system kierowania ogniem zaimplementowano w nowym myśliwcu. Pierwsze dostawy pocisków AIM-54A rozpoczęły się w 1973, a wprowadzenie do uzbrojenia w 1974, wyposażając w nie pierwszą eskadrę VF-1 myśliwców F-14.